W poniedziałek, 1 czerwca, podczas XVI Europejskiego Kongresu Finansowego w Sopocie odbyła się debata „Współczesne tendencje corporate governance. Okrągły stół ACG”, zorganizowana przez Akademię Corporate Governance we współpracy z Polską Agencją Nadzoru Audytowego.
Swoimi doświadczeniami podczas okrągłego stołu podzielili się: Eliza Zeidler – sekretarz stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych, Marcin Mikołajczyk – zastępca przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, Andrzej Mikosz – Główny Prawnik (general counsel) w Grupie PZU i były minister skarbu państwa, Szymon Paweł Moś – prezes Polskiej Spółki Gazownictwa, Renata Rosiak – dyrektor wykonawcza ds. ładu korporacyjnego ORLEN SA. i przewodnicząca Rady Nadzorczej Energi SA, Katarzyna Zimnicka-Jankowska – wiceprzewodnicząca Rady Nadzorczej PKO BP SA, oraz Przemysław Stalica – Dyrektor Pionu Ludzi, Organizacji i CX w Banku Pekao SA.
Rozmowa koncentrowała się na jakości ładu korporacyjnego w polskich spółkach kapitałowych, ze szczególnym uwzględnieniem doboru osób pełniących funkcje w organach nadzorczych oraz wyzwań związanych z ich niezależnością.
Z dyskusji wyłonił się obraz nadzoru, który coraz wyraźniej odchodzi od modelu tradycyjnego na rzecz aktywnego i dynamicznego działania w warunkach trwałej niepewności geopolitycznej i gospodarczej. Rady nadzorcze coraz częściej pełnią rolę „nawigatorów” – zamiast reagować na zdarzenia dopiero po fakcie muszą przewidywać napięcia i kryzysy, budować scenariusze oraz testować odporność organizacji. Jak zauważono w debacie, to właśnie momenty rynkowych wstrząsów stają się prawdziwym testem jakości ładu korporacyjnego, w którym kluczowy okazuje się dobrze ułożony podział kompetencji.
Uczestnicy debaty wskazywali, że współczesna rada nadzorcza powinna dysponować kolektywnym zestawem kompetencji, które wzajemnie się uzupełniają i pozwalają merytorycznie objąć kluczowe obszary działalności spółki.
Podkreślono również znaczenie niezależności rozumianej nie tylko formalnie, lecz także jako zdolność do samodzielnego i krytycznego osądu, wynikającego z profesjonalnych kompetencji. Wątek ten pojawia się w niedawno konsultowanych wspólnych wytycznych EBA i ESMA dotyczących oceny odpowiedniości członków organów zarządzających. Uczestnicy uznali je za krok we właściwą stronę – pozwalający na ograniczenie luk kompetencyjnych, pojawiających się wraz z nowymi obszarami ryzyka, takimi jak ICT czy AML. Wskazywano jednocześnie, że niezależność jest jednym z najtrudniejszych do oceny elementów i nie może być w pełni zweryfikowana wyłącznie za pomocą matryc kompetencyjnych.
Osobnym wątkiem była niedostateczna reprezentacja kobiet w radach nadzorczych – według badań ecoDa Polska jako jedyny kraj indeksu Stoxx Europe nie osiągnęła wymaganego progu minimum 33 proc. Dyskutujący wskazywali tu zarówno na czynniki organizacyjne, kulturowe, jak i systemowe.
Wybrzmiały również wątki wdrażania proaktywnych strategii dialogu z inwestorami i odchodzenia od ładu korporacyjnego opartego na rozproszonych, zbieranych manualnie danych na rzecz zintegrowanych systemów, które gromadzą informacje na temat różnego rodzaju ryzyk i dzięki temu wspierają lepszą jakość informacji i lepsze podejmowanie decyzji.
Dyskusję moderował Jacek Gdański, prezes PANA, a jej wnioski podsumował prof. Jan Szambelańczyk, Lider Akademii Corporate Governance.
Zdjęcia: Europejski Kongres Finansowy, PANA, UKNF
